Գայլեձոր լեռը գտնվում է Վայոց ձորի մարզում՝ Եղեգնաձոր քաղաքի մոտ։ Այն պատկանում է Թեքսարի լեռնաշղթային և ծովի մակարդակից գտնվում է 2762 մետր բարձրության վրա։
Լեռան ռելիեֆը բնութագրվում է ժայռոտ հատվածների և ալպյան բուսականությամբ ծածկված ավելի մեղմ լանջերի համադրությամբ։ Սառը եղանակին գագաթը և հարակից տարածքները հաճախ ծածկվում են ձյունով, մինչդեռ ամռանը գերակշռում են ալպյան մարգագետինները՝ բազմազան բուսականությամբ։ Այս բնական պայմանների շնորհիվ Գայլեձորի շրջակայքը փոխում է իր տեսքը՝ կախված եղանակից, ինչը նրան հաղորդում է յուրահատուկ գեղեցկություն։
Լեռը սերտորեն կապված է տարածաշրջանի պատմական լանդշաֆտի հետ։ Նրա շրջակայքը շրջապատված է նշանակալի ճարտարապետական հուշարձաններով, այդ թվում՝ Սմբատաբերդ ամրոցով, որը տեղակայված է մոտակա բարձունքներում։ Սմբատաբերդից բացվում է շրջակա լեռների, այդ թվում՝ Գայլեձորի լայն տեսարան։ Մոտակայքում գտնվում են այլ միջնադարյան կառույցներ, այդ թվում՝ Պռոշաբերդը և Սպիտակավոր վանքը, որոնք Հայաստանի մշակութային ժառանգության կարևոր տարրեր են։
Տարածքի պատմական նշանակությունն ավելի է բարձրանում այն փաստով, որ միջնադարում այս տարածաշրջանում գործել է Գլաձորի համալսարանը՝ իր ժամանակի առաջատար կրթական կենտրոններից մեկը։ Բնական և մշակութային վայրերի այս համադրությունը լեռան շրջակայքը դարձնում է հատկապես արժեքավոր պատմական և գիտական տեսանկյունից։
Այսօր Գայլեձորը մնում է համեմատաբար քիչ հայտնի վայր զանգվածային զբոսաշրջության համար, բայց այն գրավում է զբոսաշրջիկներին և հետազոտողներին։ Մեկուսացվածությունը, մաքուր լեռնային օդը և բնական ու պատմական տեսարժան վայրերի համադրությունը պայմաններ են ստեղծում Հայաստանի այս անկյունի խորը ուսումնասիրության համար։ Արդյունքում, լեռը ընկալվում է ոչ միայն որպես աշխարհագրական առանձնահատկություն, այլև որպես բազմաշերտ մշակութային լանդշաֆտի մի մաս, որտեղ բնությունն ու պատմությունը միահյուսվում են։
